Funkcje trygonometryczne – funkcje matematyczne wyrażające między innymi stosunki między długościami boków trójkąta prostokątnego względem miar jego kątów wewnętrznych. Do funkcji trygonometrycznych współcześnie zalicza się: sinus, cosinus (inna pisownia: kosinus), tangens, cotangens (kotangens), secans (sekans), cosecans (kosekans), z czego dwóch ostatnich obecnie rzadko się używa.

• sinus – stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw kąta ostrego (na rysunku ) i długości przeciwprostokątnej ;
• cosinus – stosunek długości przyprostokątnej przyległej do kąta ostrego i przeciwprostokątnej ;
• tangens – stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw kąta ostrego i przyprostokątnej długości przyległej do kąta ostrego;
• cotangens – stosunek długości przyprostokątnej przyległej do kąta ostrego i długości przyprostokątnej naprzeciw kąta ostrego;
• secans – stosunek długości przeciwprostokątnej i długości przyprostokątnej przyległej do kąta ostrego ; odwrotność cosinusa;
• cosecans – stosunek długości przeciwprostokątnej i długości przyprostokątnej naprzeciw kąta ostrego ; odwrotność sinusa.

   Portal:Matematyka

Polecamy artykuły:

   Wikiprojekt:Matematyka

Zapraszamy do współpracy:

Teleskop Hubble'a widziany z pokładu promu kosmicznego Discovery. Zdjęcie wykonano podczas drugiej misji serwisowej STS-82, w 1997

Kosmiczny Teleskop Hubble'a (ang. Hubble Space Telescope – HST) –teleskop poruszający się po orbicie okołoziemskiej, nazwany na cześć amerykańskiego astronoma Edwina Hubble'a. Został wyniesiony na orbitę przez prom kosmiczny Discovery podczas misji STS-31 dnia 24 kwietnia1990.

Od momentu wystrzelenia w 1990 roku, teleskop stał się jednym z najważniejszych przyrządów w historii astronomii. HST jest efektem współpracy NASA i Europejskiej Agencji Kosmicznej, wspólnie z teleskopami Comptona, Chandra oraz Spitzera jest częścią programu Great Observatories.

Idea teleskopów kosmicznych powstała w roku 1923. Hubble został sfinansowany w latach siedemdziesiątych XX wieku, jednak ze względu na problemy techniczne i budżetowe oraz katastrofę promu Challenger, realizacja projektu była systematycznie odkładana...

przeczytaj cały artykuł | poprzednie miesiące...

   Portal:Astronomia

Polecamy artykuły:

   Wikiprojekt:Astronomia

Zapraszamy do współpracy:

Sosna (Pinus L. 1753) – rodzaj roślin z rodziny sosnowatych (Pinaceae Lindl.) obejmujący niemal 115 gatunków drzew i krzewów. Występują przeważnie w strefie klimatu umiarkowanego półkuli północnej, choć niektóre gatunki rosną również w strefach cieplejszych (tu jednak zwykle w górach). W Ameryce Środkowej najdalej na południe sięgają do Gwatemali, Salwadoru i Nikaragui, zaś w Azji do Archipelagu Malajskiego. Jedyne naturalne stanowisko na półkuli południowej znajduje się na Sumatrze (P. merkusii).

Sosny stanowią istotne źródło drewna, żywicy, olejków eterycznych, a także jadalnych nasion. Na przestrzeni wieków dostarczały ludziom produktów ważnych w ich codziennym życiu, przez co w naturalny sposób wpisały się w folklor, kulturę i sztukę wielu społeczeństw. Wizerunki sosen były używane także jako symbole religijne i polityczne.

   Portal:Biologia

Polecamy artykuły:

   Wikiprojekty Zoologia i Botanika

Zapraszają do współpracy:

Jeziora węglowodoru na Tytanie

Węglowodory to organiczne związki chemiczne zawierające w swojej strukturze tylko atomy węgla i wodoru. Wszystkie one składają się z podstawowego szkieletu węglowego (powiązanych z sobą atomów węgla) i przyłączonych do tego szkieletu atomów wodoru.

Węglowodory są podstawowym składnikiem ropy naftowej, która stanowi ich podstawowe źródło w przemyśle. Innym źródłem węglowodorów są procesy tzw. suchej destylacji drewna i zgazowywania węgla. Oprócz tego węglowodory o złożonej budowie pełnią rozmaite role w organizmach żywych (np. karotenoidy).

   Portal:Chemia

Polecamy artykuły:

   Wikiprojekt:Chemia

Zapraszamy do współpracy:

Efekt Dopplera – zjawisko obserwowane dla fal, polegające na powstawaniu różnicy częstotliwości wysyłanej przez źródło fali oraz zarejestrowanej przez obserwatora, który porusza się względem źródła fali. Dla fal rozprzestrzeniających się w ośrodku, takich jak na przykład fale dźwiękowe, efekt zależy od prędkości obserwatora oraz źródła względem ośrodka, w którym te fale się rozchodzą.

Dźwięk jadącej sąsiednią ulicą miasta (nie wprost na obserwatora) karetki najpierw jest wysoki, kiedy ta jest daleko, obniża się stopniowo w miarę jazdy karetki. Efekt ten powstaje na skutek zmiany składowej promieniowej prędkości karetki. Zgodnie z rysunkiem nie cały wektor prędkości wnosi wkład do efektu Dopplera. Znaczenie ma tylko składowa promieniowa (przybliżanie/oddalanie się od karetki). Zmienia się ona, zależnie od kąta między kierunkiem jazdy łączącym karetkę z obserwatorem, a kierunkiem ruchu karetki od obserwatora.

   Portal:Fizyka

Polecamy artykuły:

   Wikiprojekt:Fizyka

Zapraszamy do współpracy:

Choroba niedokrwienna serca – zespół objawów chorobowych będących następstwem przewlekłego stanu niedostatecznego zaopatrzenia komórek mięśnia sercowego w tlen i substancje odżywcze. Zaburzenie równowagi pomiędzy zapotrzebowaniem a możliwością ich dostarczenia, pomimo wykorzystania mechanizmów autoregulacyjnych zwiększających przepływ przez mięsień sercowy, zwanych rezerwą wieńcową, doprowadza do niedotlenienia zwanego również niewydolnością wieńcową. W konsekwencji często doprowadza do dusznicy bolesnej, a także zawału mięśnia sercowego. Choroba niedokrwienna serca ze wszystkimi jej podtypami jest najczęstszą przyczyną śmierci w większości państw zachodnich. Najczęstszą przyczyną choroby niedokrwiennej jest miażdżyca tętnic wieńcowych.

   Portal:Nauki medyczne

Polecamy artykuły:

   Wikiprojekt:Nauki medyczne

Zapraszamy do współpracy: